Scroll down for the English text.
Het begon allemaal in mijn tienerjaren, het volgen van alles wat met radiomaken te doen had. Het geluk was er doordat de zeezenders vanaf 1960 zeer veelvuldig in het nieuws en dus ook in de kranten verschenen. Een schaar en plakboeken deden de rest en veel werd er verzameld, zonder bewust te weten wat ik er in de toekomst mee ging doen.
Tal van stations werden er op die manier gevolgd waarbij het beluisteren in vele gevallen niet mogelijk was in Groningen maar waarbij wel aantekeningen en knipsels werden bewaard. Zo ook van Radio Essex dat programma’s verzorgde van een marinefort gelegen in de Theems Monding en door Paddy Roy Bates en zijn mensen in 1965 in bezit werd genomen. Het lag, zo dacht men, in internationale wateren, was onbemand, en werd derhalve ingenomen. Vanaf oktober dat jaar tot en met Kerstmis 1966 waren de uitzendingen te beluisteren via de 222 meter middengolf. Ook was het een tijdje te horen als BBMS, Britain’s Better Music Station.
Het beluisteren van de programma’s kwam pas vele jaren later nadat er uitwisselingen met andere radio enthousiastelingen plaats vond. Zowel middengolfopnamen als studiofragmenten werden zo in mijn archief vastgelegd en kwam, bij het populair worden van het internet ook tot contacten met voormalige medewerkers van het station.
Op een bepaald moment waren er juridische problemen inzake het al dan niet in internationale wateren te verkeren en werd de radioactiviteiten door Bates en zijn medewerkers gestaakt en besloot men op een andere voormalig fort activiteiten voort te zetten. Het fort Roughs Tower werd in 1942 door de Britten gebouwd als onderdeel van de Maunsell Sea Forts. Het doel was de verdediging van de monding van de rivier de Theems tegen Duitse luchtaanvallen. Het bestond uit een met beton versterkt dek dat rustte op twee holle betonnen torens, die weer op een stalen onderstel stonden. Apparatuur van Knock John werd overgebracht naar Roughs Tower, maar een herstart van de uitzendingen werd destijds niet gerealiseerd. Ondertussen volgde ik vooral de uitzendingen van Radio Caroline en Radio London, dan wel Big L. Door de invoering van de Marine Offences Act tegen de zeezenders door de Britse regering kwam op 14 augustus 1967 een einde aan het merendeel van de activiteiten van de op Groot Brittannië gerichte radiostations.
Zelf was ik weken verwijderd van gedeeltelijke onafhankelijkheid daar ik op 2 september 1967 de leeftijd van 18 jaar bereikte. Opmerkelijk een dag dat ook Roy Bates onafhankelijkheid koos en samen met zijn vrouw, zoon en dochter Roughs Tower uitriep tot The Principality of Sealand, de kleinste microstaat ter wereld. De vlag werd in top gehesen op het fort en de verwachting was dat de apparatuur van Radio Essex weer gebruikt zou gaan worden, hetgeen dus niet gebeurde.
Wel werd er een rondleiding op het fort gehouden voor de internationale pers. Tot op dat moment was er door sommige kranten lacherig gedaan over het Prinsendom maar werd het serieuzer behandeld na de ontvangst. Een eigen postkantoor, postzegels, munten, paspoorten en zelfs een rijbewijs behoorden tot de mogelijkheden. Zelf kocht ik regelmatig in de weekenden een Engelstalige krant en daar kwam ik zo het een en ander tegen over Bates en zijn missie.
In de zeventiger jaren van de vorige eeuw raakte ik betrokken bij twee tijdschriften, met publicaties over zeezenders, waarvan één Engelstalige. Gevolg was vele nieuwe contacten met dezelfde liefde voor vrije radio. Op die manier werd de kennis danig verbreed en volgde ik jaren lang datgene zoals gebeurde rondom Sealand. Een huwelijk, een belastingparadijs, een tweede fort naast Roughs Tower. Buitenlandse betrokkenheid van onder meer Walter Leisner en de benoeming van ene Alexander Achenbach tot minister van Buitenlandse zaken. Het volle vertrouwen in deze laatste zou leidden tot een onvervalste coup tijdens de afwezigheid van Prins Roy en Prinses Joan. Gijzelingen vonden plaats en Sealand maakte voorpagina nieuws met de kop ‘Operette op Sealand’.
Vanaf dat moment begon ik intenser het gebeuren rond deze microstaat te volgen en personen die betrokken waren vanaf de start van Radio Essex, te interviewen. Het kwam in oktober 1988 tot de publicatie ‘De droom van Sealand’. Enkele maanden eerder bezocht ik nog de flat van het echtpaar Bates in West-Cliff-on-Sea om nog enkele vragen te stellen. Ik had de drukproef bij mij en stelde aan Prince Roy Bates: “Zo de gehele geschiedenis van Sealand met alle geluk en ongeluk te beschreven heb en U vandaag nog eens heb gehoord, vraag ik me af of U niet in een grote droomwereld leeft.”
Bates zijn wenkbrauwen begonnen te trillen en zijn hoofd werd knalrood en hij snauwde mij vervolgens bits toe: ‘Watch out you little chap. Wat denk je wel niet dat je mij van zoiets kunt verdenken. Ik met mijn jarenlange ervaring als een van de bekendste majoors van het Britse oorlogsleger. Ik, die miljoenen heb laten investeren in diverse projecten en mijn diverse bedrijven. Dacht je echt dat het allemaal flauwekul is?” Gelukkig suste Prinses Joan de uitbarsting en kon ik ondanks de boosheid aan Paddy Roy Bates vertellen dat het boek als titel ‘De Droom van Sealand’ zou gaan dragen.
Sindsdien ben ik Sealand blijven volgen en heb in totaal 47 verschillende boeken kunnen publiceren, elk met een ander radiostation als onderwerp. Het werk werd in 2009, naast andere activiteiten van mij, gezien als het vastleggen van een belangrijk deel van de cultuurgeschiedenis en beloond met een Ridderschap in de Orde van Oranje Nassau.
Inmiddels had internet al vele jaren haar intrede gedaan en verscheen in 2001 voor het eerst het Hans Knot International Radio Report, dat noch immer regelmatig wordt gepubliceerd en lezers wereldwijd informeert over heden en vooral het verleden. Michael Bates, de zoon van Roy en Joan, is het huidige staatshoofd van het Prinsendom. Ook is hij volger van mijn werk via het international radio report. In april 2026 benaderde hij mij met de vraag of ik ook audio en video materiaal beschikbaar had omtrent de voornoemde radioprojecten want daar bleek veel vraag naar te zijn via de sociale media van Sealand.
Materiaal is er genoeg verzameld en opgestuurd naar Sealand waarbij onder meer 12 video’s vanuit diverse landen inzake het project. Als dank voor alle inzet verscheen met de post een tweetal documenten, waarbij mijn vrouw Jana benoemd is tot Dame, Officer of the Sovereign Military Order of Sealand, en ikzelf de titel Sir binnen de Knights of the Sovereign Military Order of Sealand kreeg toebedeeld. Uit de documenten blijkt dat we tijdens bedreiging en conflicten betreffende Sealand dan wel de wereldvrede genodigd kunnen worden voor militaire inspanningen. Uiteraard zullen we beiden, met een vette knipoog, aan onze verplichtingen voldoen.
Hans Knot, mei 2026
Another fine recognition
It all began in my teenage years, when I became fascinated by everything to do with radio’s history. I was fortunate that, from 1960 onwards, offshore radio stations were frequently in the news and thus also featured in the newspapers. A pair of scissors and scrapbooks did the rest, and I collected a great deal, without really knowing what I would do with it in the future.
Numerous stations were followed in this way; in many cases, it wasn’t possible to listen to them in Groningen, but notes and clippings were kept nonetheless. This was also the case with Radio Essex, which broadcast programmes from an navy fort located in the Thames Estuary and was taken over by Paddy Roy Bates and his team in 1965. It was believed to be in international waters, was unmanned, and was therefore seized. From October of that year until Christmas 1966, the broadcasts could be heard on the 222-metre medium wave. For a while, it could also be heard as BBMS, Britain’s Better Music Station.
It was not until many years later, following exchanges with other radio enthusiasts, that I began listening to the programmes. Both medium-wave recordings and studio clips were thus added to my archive, and as the internet became more widespread, I also came into contact with former staff members of the station.
At a certain point, legal issues arose regarding whether or not the station was operating in international waters, and Bates and his staff ceased radio operations, deciding instead to continue their activities at another former fort. Roughs Tower was built by the British in 1942 as part of the Maunsell Sea Forts. Its purpose was to defend the mouth of the River Thames against German air raids. It consisted of a concrete-reinforced deck resting on two hollow concrete towers, which in turn stood on a steel substructure.
Equipment from Knock John was transferred to Roughs Tower, but a resumption of broadcasts did not materialise at the time. Meanwhile, I mainly listened to the broadcasts of Radio Caroline and Radio London, or Big L. The introduction of the Marine Offences Act against the offshore radio stations by the British government brought an end to most of the activities of the radio stations targeting Great Britain on 14 August 1967.
I myself was just weeks away from partial independence, as I turned 18 on 2 September 1967. Remarkably, it was also the day that Roy Bates chose independence and, together with his wife, son and daughter, proclaimed Roughs Tower to be The Principality of Sealand, the smallest microstate in the world. The flag was hoisted at the top of the fort and it was expected that the equipment of Radio Essex would be put back into use, which did not happen.
However, a guided tour of the fort was held for the international press. Up until that point, some newspapers had treated the Principality with derision, but it was taken more seriously following the guided tour. The possibility of having its own post office, stamps, coins, passports and even a driving licence was raised. I myself regularly bought an English-language newspaper at the weekends, and that is where I came across various reports about Bates and his mission.
In the 1970s, I became involved with two magazines featuring articles on offshore radio stations, one of which was in English. This led to many new contacts who shared the same passion for free radio. In this way, my knowledge was greatly expanded, and for years I followed developments surrounding Sealand: a marriage, a tax haven, a second fort next to Roughs Tower. Foreign involvement, including that of Walter Leisner, and the appointment of a certain Alexander Achenbach as Minister of Foreign Affairs. The complete trust placed in the latter would lead to a genuine coup whilst Prince Roy and Princess Joan were away. Hostages were taken and Sealand made the front-page news with the headline ‘Operetta on Sealand’.
From that moment on, I began to follow developments surrounding this microstate more closely and to interview people who had been involved since the launch of Radio Essex. This culminated in the publication of ‘The Dream of Sealand’ in October 1988. A few months earlier, I had visited the Bates couple’s flat in West Cliff-on-Sea to ask a few more questions. I had the proof copy with me and said to Prince Roy Bates: “Having described the entire history of Sealand, with all its ups and downs, and having heard you speak again today, I wonder if you are not living in a grand fantasy world.”
Bates’ eyebrows began to twitch and his face turned bright red, and he then snapped at me: ‘Watch out, you little chap. How dare you suspect me of such a thing? I, with my years of experience as one of the most famous majors in the British Army. I, who have had millions invested in various projects and my various companies. Did you really think it was all nonsense?” Fortunately, Princess Joan calmed the outburst, and despite the anger, I was able to tell Paddy Roy Bates that the book would be titled ‘The Dream of Sealand’.
Since then, I have continued to follow Sealand and have published a total of 47 different books, each focusing on a different radio station. In 2009, alongside my other activities, this work was recognised as a significant contribution to cultural history and was honoured with a knighthood in the Order of Orange-Nassau, by the Dutch Royal Family.
By then, the internet had already been around for many years, and in 2001 the Hans Knot International Radio Report appeared for the first time; it is still published regularly and informs readers worldwide about the present and, above all, the past. Michael Bates, the son of Roy and Joan, is the current head of state of the Principality. He is also a follower of my work through the International Radio Report. In April 2026, he approached me to ask whether I also had any audio and video material available regarding the aforementioned radio projects, as there appeared to be considerable demand for this via Sealand’s social media.
We have gathered plenty of material and sent it to Sealand, including 12 videos from various countries relating to the project. As a token of gratitude for all our efforts, two documents arrived in the post, in which my wife Jana was appointed Dame, Officer of the Sovereign Military Order of Sealand, and I was awarded the title of Sir within the Knights of the Sovereign Military Order of Sealand. The documents state that, in the event of threats or conflicts concerning Sealand or world peace, we may be called upon to undertake military duties. Naturally, we shall both fulfil our obligations with a wink.
Hans Knot, May 2026